گوگل مدتهاست اعلام کرده که کدهای خطای 404 بخش طبیعی وب هستند، 404ها نشانه کیفیت پایین محسوب نمیشوند و بودجه خزش (Crawl Budget) سایت را هم مصرف نمیکنند. حالا جان مولر از گوگل توضیح داده که چرا خطاهای 404 برای سئو اهمیتی ندارند.
بسیاری از مدیران سایتها با دیدن لیست طولانی خطاهای 404 در سرچ کنسول دچار اضطراب میشوند، اما همانطور که جان مولر اشاره کرده، 404ها در واقع ابزاری برای «پاکسازی» و «نظمدهی» به ایندکس گوگل هستند.
در ادامه، توضیحات جان مولر را با جزئیات فنی و استراتژیک بسط میدهیم تا درک عمیقتری از مدیریت این خطاها پیدا کنید جان مولر در ردیت به این سؤال پاسخ داد که «چرا واقعاً برای سئو مهم نیست؟» و توضیحات زیر را ارائه داد:
404: این URL ایندکس نمیشود؛ چون یک آدرس نامعتبر است و این کاملاً طبیعی است. برای شفافسازی: خطاهای 404 و 410 سیگنال منفی کیفیت محسوب نمیشوند. این دقیقاً همانطوری است که وب باید کار کند.
410: در اصل همان 404 است.
ریدایرکت به صفحه اصلی (Homepage redirect): این URL ایندکس نمیشود. ممکن است بهصورت سافت 404 باقی بماند و همچنان خزش شود (نه خیلی خوب، نه خیلی بد).
چرا ۴۰۴ و ۴۱۰ سیگنال منفی نیستند؟
گوگل وب را به عنوان یک موجود زنده و در حال تغییر میبیند. حذف شدن صفحات قدیمی، محصولات ناموجود یا مقالات منسوخ، بخشی از چرخه حیات یک وبسایت است.
شفافیت برای رباتها: وقتی گوگل با کد ۴۰۴ (یافته نشد) یا ۴۱۰ (برای همیشه حذف شده) روبرو میشود، متوجه میشود که نباید وقت خود را برای ایندکس نگه داشتن این آدرس تلف کند.
تفاوت ۴۰۴ و ۴۱۰: در حالی که هر دو یک نتیجه دارند، 410 (Gone) به گوگل میگوید: «دنبال این صفحه نگرد، با قصد قبلی حذف شده است». این کار باعث میشود گوگل سریعتر از ۴۰۴ آدرس را از نتایج جستجو پاک کند.
چالش ریدایرکتهای نامرتبط (Soft 404)
بسیاری از سئوکارها به اشتباه فکر میکنند نباید اجازه دهند هیچ آدرسی با خطای ۴۰۴ مواجه شود و همه چیز را به صفحه اصلی ریدایرکت میکنند. جان مولر هشدار میدهد که این کار لزوماً هوشمندانه نیست:
- تجربه کاربری بد: کاربری که به دنبال «کفش ورزشی قرمز» بوده و ناگهان سر از «صفحه اصلی» در میآورد، گیج میشود و بلافاصله سایت را ترک میکند (افزایش Bounce Rate).
- سافت ۴۰۴ (Soft 404): الگوریتمهای گوگل به قدری هوشمند هستند که میفهمند محتوای صفحه مقصد با آدرس قبلی همخوانی ندارد. در این صورت، گوگل ریدایرکت شما را نادیده گرفته و آن را به عنوان یک Soft 404 در سرچ کنسول علامت میزند. یعنی عملاً ریدایرکت شما سودی برای سئو نداشته است.
ریدایرکت به دستهبندی؛ آری یا نه؟
اگر صفحهای حذف شده که مشابهی ندارد، ریدایرکت به دستهبندی مادر (مثلاً از «لپتاپ سونی مدل X» به دسته «لپتاپ سونی») از نظر جان مولر یک راهکار میانمدت است.
نکته طلایی: اگر این کار را انجام میدهید، باید در صفحه مقصد پیامی به کاربر نمایش دهید (مثلاً: «محصول مورد نظر شما موجود نیست، اما میتوانید مدلهای مشابه زیر را ببینید»). بدون این توضیح، گوگل باز هم ممکن است آن را یک سافت ۴۰۴ تلقی کند.
ریدایرکت به صفحه دستهبندی (Category redirect): این URL ایندکس نمیشود. شاید در کوتاهمدت کمی به صفحه دستهبندی کمک کند، اما برای کاربران گیجکننده است. (اگر این کار را انجام میدهید، حداقل در صفحه توضیح دهید کاربر چگونه به آنجا رسیده است.) در بلندمدت بهعنوان سافت 404 در نظر گرفته میشود.
کد 200 همراه با محتوای صفحه 404: قطعاً یک سافت 404 محسوب میشود.
البته در بعضی مواقع باید خطاهای 404 را اصلاح کنید؛ مثلاً زمانی که صفحه نباید خطای 404 برگرداند.
اما بهطور کلی، وجود صفحات 404 در سرچ کنسول کاملاً طبیعی است و همه وبسایتها چنین صفحاتی دارند.
